"Bądźcie szaleni, ale zachowujcie się jak normalni ludzie. Podejmijcie ryzyko bycia odmiennymi, ale nauczcie się to robić, nie zwracając na siebie uwagi. A teraz skupcie się na tej róży i pozwólcie, by objawiło się wasze prawdziwe JA.
- Co to jest prawdziwe JA?
- To kim jesteś, a nie to, co z ciebie uczyniono."
Dzisiejszy post zaczynam cytatem z książki "Weronika postanawia umrzeć". Cytat ten dobrze przedstawia bardzo duży problem świata. Społeczeństwo naciska na każdego z osobna, aby był taki jak nakazują powszechnie przyjete normy. Szczególnie widoczne jest to w grupach społecznych, w których znajdują sie osoby o oddmiennych poglądach. Mniejszość zazwyczaj siedzi cicho ,bo boi sie ,że zostanie wyśmiana przez innych. Niektórz prawdopodobnie już nie wiedzą kim tak naprawde są, jakie jest ich prawdziwe Ja. Szczerze mówiąć też czasem sie nad tym zastanawiam. W szkole jestem silna, próbuje sie nie przejmować, a gdy wracam do domu, rozmawiam z przyjaciółmi, rodzicami. kimkolwiek nagle staje sie kimś zupełnie innym. Nagle potrafie płakać, szczerze sie śmiać, okazywać emocje. Źle jest, że tak sie dzieje. Powinniśmy wciąż być sobą bez wzgledu na sytaucje w jakiej sie znajdziemy. Może warto byłoby spróbować tak przez jeden dzień nie udawać i zobaczyć jak inni na nas zareagują. Na Prawdziwych Nas.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz